فرزندتان هفت ساله شده و دندان‌هایش نامرتب درمی‌آیند. در میان تمام نظراتی که از دوست و آشنا می‌گیرید، با خود می‌پرسید که ارتودنسی کودکرا از چند سالگی باید شروع کنیم؟ انجمن ارتودنتیست‌های آمریکا (AAO) توصیه می‌کند کودکان اولین معاینه ارتودنسی خود را تا ۷ سالگی انجام دهند. در این سن، کودکان ترکیبی از دندان‌های شیری و دائمی دارند و همین موضوع اطلاعات ارزشمندی در اختیار ارتودنتیست قرار می‌دهد. اما معاینه در ۷ سالگی به معنای شروع فوری درمان نیست. ارتودنسی کودکان حوزه‌ای تخصصی است که زمان‌بندی درست در آن نقش سرنوشت‌سازی ایفا می‌کند؛ نه خیلی زود و نه خیلی دیر. در این مطلب، سن مناسب ارتودنسی کودک، روش‌های موجود، میزان درد و پرسش‌هایی که ذهن بسیاری از والدین را درگیر کرده بررسی می‌کنیم.
بهترین سن ارتودنسی کودک چند سالگی است؟
پاسخ این پرسش بسته به نوع مشکل ارتودنسی متفاوت است. پاسخ واحدی برای زمان شروع درمان ارتودنسی وجود ندارد و این موضوع به ترکیبی از عوامل بستگی دارد؛ از جمله رشد دندانی کودک، نوع مشکل ارتودنسی موجود و ترجیحات خانواده. اما چند نقطه زمانی کلیدی وجود دارد که والدین باید بشناسند.
۷ سالگی: سن معاینه، نه لزوما سن درمان
انجمن ارتودنتیست‌های آمریکا توصیه می‌کند تمام کودکان تا ۷ سالگی توسط متخصص ارتودنسی غربالگری شوند. در ۷ سالگی، کودک به اندازه کافی دندان دائمی دارد تا ارتودنتیست بتواند مشکلات فک یا دندان را شناسایی و در صورت نیاز درمان کند. اما همه کودکان در ۷ سالگی نیاز به بریس ندارند. برخی مشکلات فقط نیاز به پایش دارند تا درمان در بهترین زمان شروع شود. ارتودنتیست روند رشد را پیگیری کرده و زمانی اقدام می‌کند که بهترین نتیجه حاصل شود.
اگر فرزند شما کمتر از ۷ سال دارد و چیزی غیرعادی مشاهده می‌کنید، لازم نیست تا ۷ سالگی صبر کنید. صرف‌نظر از سن، به محض مشاهده مشکل باید کودک را نزد ارتودنتیست ببرید.
علائمی که نشان‌دهنده نیاز به ارزیابی زودتر هستند
برخی نشانه‌ها در سنین پایین‌تر ظاهر شده و والدین آگاه می‌توانند آن‌ها را تشخیص دهند. اگر فرزندتان هنگام گاز گرفتن مشکل دارد، دندان‌های جلویی بیش از حد بیرون‌زده هستند، فک بالا یا پایین به وضوح جلوتر یا عقب‌تر از حد طبیعی قرار دارد، تنفس دهانی مزمن دارد یا بعد از ۵ سالگی همچنان انگشتش را می‌مکد، بهتر است بدون تاخیر ارتودنتیست را ملاقات کنید.
تنفس دهانی موضوعی است که اغلب دست‌کم گرفته می‌شود. اگر فرزند شما عمدتاً از دهان نفس می‌کشد، در بیداری آب‌دهان می‌ریزد یا احتقان مزمن بینی دارد، رشد فک ممکن است تحت تاثیر قرار بگیرد. تنفس دهانی مزمن باعث می‌شود فک بالا باریک‌تر رشد کند، سقف دهان بلندتر شود و فضای کمتری برای رویش صحیح دندان‌های دائمی باقی بماند. در چنین مواردی، بررسی همزمان توسط ارتودنتیست و متخصص گوش و حلق و بینی ممکن است ضرورت پیدا کند.
فاز ۱ و فاز ۲: ارتودنسی دومرحله‌ای چیست؟
فاز ۱ که به آن درمان زودرس یا ارتودنسی مداخله‌ای هم گفته می‌شود، مرحله‌ای متمرکز از مراقبت ارتودنسی برای کودکانی است که هنوز ترکیبی از دندان‌های شیری و دائمی دارند. این مرحله معمولاً بین ۶ تا ۱۰ سالگی انجام می‌شود.
هدف فاز ۱ مرتب کردن تمام دندان‌ها نیست، بلکه رسیدگی به مشکلات رشدی خاص در حالی است که فک هنوز در حال رشد است:
- هدایت رشد استخوان فک بالا و پایین به سمت تناسب صحیح.
- ایجاد فضای کافی برای رویش دندان‌های دائمی و کاهش احتمال نهفته ماندن آن‌ها.
- اصلاح کراس‌بایت‌هایی که در صورت عدم درمان، ممکن است به عدم تقارن دائمی صورت منجر شوند.
- کاهش خطر آسیب دندانی در کودکانی که دندان‌های جلویی بیش از حد بیرون‌زده دارند.
فاز ۱ همیشه با دوره‌ای از پایش دنبال می‌شود. بسیاری از کودکان سپس وارد فاز ۲ شده (بریس جامع یا اینویزالاین) که معمولاً پس از رویش تمام دندان‌های دائمی و در سال‌های اول نوجوانی آغاز می‌شود. درمان فاز ۱ معمولا ۹ تا ۱۲ ماه طول می‌کشد.
سن مناسب ارتودنسی کودک برای درمان جامع
بیشتر کودکانی که به ارتودنسی جامع (فاز ۲) نیاز دارند، درمان خود را بین ۱۱ تا ۱۴ سالگی شروع می‌کنند. در این سن، اکثر یا تمام دندان‌های دائمی رویش یافته‌اند و فرصت مناسبی برای اصلاح کامل ردیف و اکلوژن دندان‌ها فراهم است. بریس معمولا ۱۸ تا ۲۴ ماه بسته به شدت مشکل دندانی استفاده می‌شود.
نکته مهم اینجاست که ارتودنسی کودکان نباید بر اساس سن تقویمی تعیین شود، بلکه باید بر اساس مرحله رشد دندانی و فکی فرزندتان تصمیم‌گیری شود. دو کودک هم‌سن ممکن است در مراحل کاملاً متفاوتی از رشد دندانی باشند. ارتودنتیست با رادیوگرافی پانورامیک و سفالومتری و معاینه بالینی، دقیق‌ترین زمان‌بندی را مشخص خواهد کرد.
انتخاب بین شروع زودرس و تاخیری، تصمیمی است که باید توسط ارتودنتیست متخصص و بر اساس ارزیابی فردی گرفته شود. پیروی از توصیه‌های عمومی بدون معاینه تخصصی، ممکن است هم فرصت‌های درمانی ارزشمند را از دست بدهد و هم هزینه‌ها و مدت درمان را بی‌دلیل افزایش دهد.
ارتودنسی کودک دردناک است؟
نگرانی درباره درد فرزند، طبیعی‌ترین واکنش والدین است. بریس‌ها با اعمال فشار ملایم به دندان‌ها کار کرده و آن‌ها را به تدریج به موقعیت صحیح هدایت می‌کنند. این فشار، بازسازی استخوان اطراف دندان‌ها را تحریک کرده و حرکت لازم را ممکن می‌سازد. همین فشار ممکن است در روزهای اول ناراحتی ایجاد کند؛ اما میزان آن برای اکثر کودکان کاملاً قابل‌تحمل است.
ناراحتی اولیه چقدر طول می‌کشد؟
مدت زمان درد بریس به عوامل مختلفی بستگی دارد و از فردی به فرد دیگر متفاوت است. به طور کلی، ناراحتی اولیه می‌تواند از چند روز تا حداکثر حدود ۷ روز پس از نصب بریس طول بکشد. پس از هر جلسه تنظیم ارتودنسی هم ممکن است دندان‌ها حساس شوند. این حساسیت معمولاً خفیف‌تر از ناراحتی اولیه بوده و سریع‌تر برطرف می‌شود.
درد ناشی از بریس در اکثر موارد خفیف است و بیشتر کودکان پس از چند روز به وجود بریس عادت کرده و ناراحتی قابل‌توجهی احساس نمی‌کنند. والدینی که خود تجربه ارتودنسی داشته‌اند، اغلب تایید می‌کنند که ناراحتی اولیه گذرا بوده و بسیار کمتر از آن چیزی بوده که تصور می‌کردند.
نکته‌ای که کمتر گفته می‌شود، تفاوت بین «درد» و «فشار» است. آنچه بیشتر کودکان تجربه می‌کنند، حس فشار و سفتی در دندان‌ها است؛ نه درد تیز و شدید. این فشار نشانه آن است که بریس در حال کار بوده و دندان‌ها دارند حرکت می‌کنند. توضیح دادن این تفاوت به فرزندتان، می‌تواند اضطراب او را کاهش دهد.
راهکارهای مدیریت درد
برای روز اول یا دوم بعد از تنظیم بریس، چند راهکار ساده و موثر وجود دارد:
- مسکن‌های بدون نسخه مثل ایبوپروفن یا استامینوفن می‌توانند ناراحتی را کاهش دهند. همیشه دستورالعمل دوز را رعایت کنید و در صورت نگرانی با پزشک کودکتان مشورت کنید.
- موم ارتودنسی نجات‌دهنده است و تحریک ناشی از ساییدگی براکت‌ها و سیم‌ها با داخل گونه یا لب را به حداقل می‌رساند. به فرزندتان نشان دهید چطور مقدار کمی موم روی ناحیه زبر بگذارد تا سدی صاف ایجاد شود.
- غذاهای نرم و آسان‌جویدن مثل پوره سیب‌زمینی، اسموتی، ماست یا سوپ به فرزندتان کمک می‌کنند بدون اضافه کردن ناراحتی، تغذیه مناسب داشته باشند.
- سرما درمانی هم می‌تواند تورم را کاهش داده و درد دندان‌ها و لثه را تسکین دهد. بستنی و نوشیدنی‌های سرد همزمان هم خوشمزه هستند و هم اثر تسکینی دارند.
- شستشوی دهان با آب نمک ولرم راهکار ساده و موثری برای تسکین لثه‌های دردناک و کاهش التهاب است.
چه زمانی باید نگران شوید؟
هرچند اکثر دردهای ناشی از بریس خفیف هستند، کودکان و والدینشان هرگز نباید ناراحتی مداوم یا شدید را نادیده بگیرند. اگر ناراحتی بعد از چند روز بهبود نیافت یا بدتر شد، والدین باید هرچه سریع‌تر با ارتودنتیست یا دندانپزشک تماس بگیرند. گاهی تنظیم سیم‌ها یا براکت‌ها ضروری است تا نقاط فشار رفع شوند.
اگر سیم بریس از براکت انتهایی بیرون زده و داخل گونه یا لثه فرو می‌رود، فرزندتان می‌تواند با کمک موم ارتودنسی ناحیه را پوشانده و شما هرچه سریع‌تر با ارتودنتیست تماس بگیرید. از بریدن سیم در خانه خودداری کنید؛ چون ممکن است سیم بلعیده شده یا استنشاق شود.
ارتودنسی زودرس لازم است؟
این پرسش یکی از بحث‌برانگیزترین موضوعات در ارتودنسی اطفال است. درمان ارتودنسی زودرس که به آن درمان مداخله‌ای هم گفته می‌شود، به معنای درمانی است که در حالی شروع می‌شود که هنوز برخی دندان‌های شیری وجود دارند. هدف این نیست که هر کودکی سریعا بریس بزند، بلکه هدف این است که ارتودنتیست مشکلات در حال شکل‌گیری را شناسایی کرده و در صورت نیاز، رشد را طوری هدایت کند که سلامت دهان و عملکرد اکلوژن کودک در بلندمدت بهبود یابد.
شواهد علمی چه می‌گویند؟
نتایج پژوهش‌ها نشان می‌دهند ارتودنسی زودرس بهبودهای کوتاه‌مدتی در شاخص‌های اکلوزال و اسکلتی ایجاد می‌کند. با این حال، شواهد فعلی به طور پایدار از مزایای بلند مدت نسبت به درمان تاخیری حمایت نمی‌کنند. تصمیم‌گیری بالینی باید فردی‌سازی شده و محدود به مواردی با اندیکاسیون‌های مشخص باشد؛ مثل کراس‌بایت عملکردی، خطر بالای آسیب دندانی یا نگرانی‌های روان اجتماعی.
به زبان ساده‌تر، ارتودنسی زودرس برای همه کودکان لازم نیست. تحقیقات تخمین می‌زنند تنها حدود ۱۰ درصد از کودکان به طور مشخص از مداخله زودرس سود می‌برند؛ عمدتا آن‌هایی که کراس‌بایت، ازدحام شدید یا برخی مشکلات خاص دارند. بنابراین والدینی که نگران تاخیر هستند، باید بدانند که در ۹۰ درصد موارد، صبر کردن و شروع درمان در اوایل نوجوانی نتایج مشابه یا حتی بهتری خواهد داشت.
چه زمانی ارتودنسی زودرس ضروری است؟
مطالعات نشان می‌دهند مداخله زودرس ممکن است به کاهش آسیب دندانی ناشی از اورجت بالا، بهبود وضعیت روان‌اجتماعی و ساده‌تر کردن مراحل بعدی درمان کمک کند. اورجت بیش از ۵ میلی‌متر در کودکان ۷ تا ۱۴ ساله با بیش از دو برابر خطر آسیب دندانی مرتبط است و این موضوع استدلال را به نفع مداخله زودرس در موارد منتخب تقویت می‌کند.
موارد مشخصی که ارتودنسی زودرس در آن‌ها توصیه می‌شود عبارت‌اند از کراس‌بایت خلفی که بر رشد فک تاثیر منفی دارد و در صورت عدم درمان، ممکن است به عدم تقارن دائمی صورت منجر شود. دندان‌های جلویی بیش از حد بیرون زده که خطر شکستگی در اثر ضربه را، به ویژه در کودکان فعال و ورزشکار، بالا می‌برند. فک باریک که نیاز به گسترش دارد و تاخیر در رویش دندان دائمی به دلیل وجود دندان اضافه یا ازدحام شدید همراه است. مشکلات گفتاری شدید مرتبط با ساختار فک هم در فهرست اندیکاسیون‌ها قرار دارند.
عادت‌هایی مثل مکیدن انگشت یا فشار زبان که بر فرم فک و ردیف دندان‌ها تاثیر منفی می‌گذارند هم ممکن است نیاز به مداخله زودرس با اپلاینس‌های مخصوص داشته باشند. مکیدن انگشت اگر بعد از ۵ سالگی ادامه یابد، می‌تواند فک بالا را باریک‌تر کرده و اوپن‌بایت قدامی ایجاد کند. ارتودنتیست می‌تواند اپلاینسی نصب کند که به کودک کمک کند این عادت را ترک کند و همزمان آسیب‌های وارده به فک را اصلاح کند.
بعد روان‌اجتماعی هم نباید فراموش شود. کودکانی که دندان‌های بسیار نامرتب یا بیرون‌زده دارند، ممکن است هدف تمسخر همسالان قرار بگیرند و اعتماد به نفسشان آسیب ببیند. در چنین مواردی، مداخله زودرس حتی اگر از نظر صرفاً ارتودنسی ضروری نباشد، می‌تواند از نظر روانی و اجتماعی برای کودک بسیار مفید باشد.
چه زمانی صبر کردن بهتر است؟
برای مال‌اکلوژن کلاس ۲، درمان با اپلاینس‌های عملکردی در مرحله پیش از بلوغ نتایج محدودی داشته و اغلب نیاز به فاز دوم درمان در دوره بلوغ دارد. در مقابل، درمان آغازشده در جهش رشد بلوغی منجر به پیشرفت فک پایین بیشتر و پایدارتر می‌شود.
هرچند AAO معاینه اولیه تا ۷ سالگی را توصیه می‌کند، شواهد پشتیبان درمان زودرس روتین محدود است. استفاده بیش از حد از ارتودنسی زودرس ممکن است مدت درمان، هزینه‌ها و خستگی یا کاهش انگیزه فرد را بدون مزیت بلندمدت افزایش دهد؛ در صورتی که انتخاب بیمار نامناسب باشد.
پس پاسخ نهایی این است که معاینه در ۷ سالگی برای همه ضروری است، اما شروع درمان در ۷ سالگی فقط برای موارد خاص توصیه می‌شود. برای بسیاری از کودکان، معاینه منظم تا زمان رویش کامل دندان‌های دائمی و سپس شروع درمان جامع در اوایل نوجوانی، بهترین مسیر است.
دندان شیری هنوز دارد — ارتودنسی شروع کنیم؟
والدین زیادی با این پرسش به مطب مراجعه می‌کنند: «فرزندم هنوز دندان شیری دارد؛ آیا الان وقت ارتودنسی است؟» پاسخ بستگی به نوع مشکل و مرحله رشد دندانی کودک دارد.
دوره دندان‌های مختلط چیست؟
فاز دندان‌های مختلط که معمولاً بین ۶ تا ۱۲ سالگی رخ می‌دهد، دوره‌ای حیاتی برای تاثیرگذاری بر رشد قحفی صورتی و هدایت روابط اکلوزالی است. در این دوره، کودک ترکیبی از دندان‌های شیری و دائمی دارد. این مرحله «دندان‌های مختلط» به ارتودنتیست اجازه می‌دهد ببیند فک چگونه در حال رشد بوده و دندان‌های دائمی چطور رویش می‌یابند.
ترتیب و زمان‌بندی افتادن دندان‌های شیری هم حاوی اطلاعات تشخیصی مهمی است. اگر دندان شیری خیلی زود بیفتد (قبل از ۴ سالگی) یا خیلی دیر بیفتد (بعد از ۸ سالگی برای دندان‌های جلویی)، ممکن است مشکلی در مسیر رویش دندان دائمی وجود داشته باشد. گاهی دندان اضافه‌ای در فک وجود دارد که مانع رویش دندان دائمی شده یا دندان دائمی مسیرش منحرف شده و به سمت نهفتگی پیش می‌رود. رادیوگرافی پانورامیک در ۷ سالگی، تمام این مشکلات پنهان را آشکار می‌کند.
وجود دندان شیری مانع درمان نیست
هرچند بیشتر کودکان در سنین دندان‌های مختلط نیاز به بریس ندارند، ارزیابی ارتودنسی به متخصص اجازه می‌دهد مشکلات ظریف رشد فک و رویش دندان را شناسایی کند؛ مشکلاتی که ممکن است در خانه آشکار نباشند. در واقع، برخی درمان‌ها دقیقا باید در همین دوره دندان‌های مختلط انجام شوند.
اکسپندر کامی (بازکننده سقف دهان) ابزاری است که فک بالا را عریض‌تر کرده و ازدحام در قوس‌های غیرطبیعی باریک را کاهش می‌دهد. این ابزار ایده‌آل زمانی استفاده می‌شود که بیمار هنوز در حال رشد باشد. گسترش زمانی رخ می‌دهد که صفحه رشد یا درز میانی کام کشیده شده و دو نیمه از هم جدا می‌شوند و استخوان جدید اضافه می‌شود. در بیماران جوان‌تر، گسترش کامی ممکن است نیاز به کشیدن دندان را کاهش دهد یا از نهفته شدن دندان‌ها جلوگیری کند. پس از بلوغ، این درز استخوانی سخت شده و گسترش غیرجراحی کام بسیار دشوارتر یا غیرممکن می‌شود. همین محدودیت زمانی، اهمیت ارزیابی زودهنگام را دوچندان می‌کند.
چه درمان‌هایی در دوره دندان‌های مختلط انجام می‌شوند؟
گسترش کامی رایج‌ترین درمان فاز ۱ است. دستگاهی سفارشی روی سقف دهان نصب شده و والدین بر اساس دستور ارتودنتیست، هر روز یا هر چند روز کلید کوچکی را می‌چرخانند. گسترش معمولاً چند هفته طول می‌کشد و پس از آن چند ماه دوره تثبیت لازم است تا استخوان جدید در ناحیه گسترش یافته سخت و مستحکم شود.
ابزارها و روش‌های دیگری هم در این مرحله کاربرد دارند:
- هدبند برای کنترل رشد بیش از حد فک بالا یا تحریک رشد فک پایین استفاده می‌شود. این ابزار معمولاً شب‌ها پوشیده شده و فرزندتان لازم نیست با آن به مدرسه برود.
- فیس‌مسک یا ماسک صورت برای کودکانی با فک بالای عقب رفته به کار می‌رود و رشد رو به جلوی فک بالا را تحریک می‌کند. بهترین عملکرد فیس مسک معمولاً قبل از ۱۰ سالگی حاصل می‌شود.
- اپلاینس‌های ترک عادت برای کودکانی که عادت مکیدن انگشت یا فشار زبان دارند طراحی شده‌اند و با ایجاد مانع فیزیکی، به کودک کمک می‌کنند عادت را ترک کند.
- بریس محدود که فقط روی ۴ دندان جلویی بالا نصب شده و برای اصلاح اورجت شدید یا کراس‌بایت قدامی به کار می‌رود. نتیجه عملکرد این بریس محدود معمولاً ۶ تا ۱۲ ماه طول می‌کشد.
بعد از فاز ۱ چه اتفاقی می‌افتد؟
همه کودکان نیاز به فاز ۱ ندارند. بیشتر کودکان فقط به فاز ۲ نیاز دارند؛ یعنی بریس جامع یا اینویزالاین در سال‌های نوجوانی. پس از پایان فاز ۱، دوره‌ای از پایش و انتظار آغاز می‌شود. ارتودنتیست رویش دندان‌های دائمی باقی مانده را پیگیری کرده و تصمیم می‌گیرد آیا فاز ۲ لازم است یا خیر.
همه کودکانی که فاز ۱ را طی می‌کنند، لزوماً نیاز به فاز ۲ ندارند؛ اما بسیاری نیاز دارند. تفاوت کلیدی در این است که فاز ۲ بعد از مداخله زودرس، ساده‌تر و کوتاه‌تر از زمانی خواهد بود که بدون آن انجام شود. مثلاً کودکانی که عرض فک‌شان زودتر اصلاح شده، اغلب از کشیدن دندان یا جراحی‌هایی که در غیر این صورت ضروری بودند اجتناب می‌کنند.
دوره پایش بین فاز ۱ و فاز ۲ معمولاً ۱ تا ۳ سال طول می‌کشد و شامل مراجعات هر ۶ تا ۱۲ ماه برای رادیوگرافی و معاینه بالینی است. در این مدت ممکن است ریتینر (یا همان نگه دارنده) استفاده شود تا نتایج فاز ۱ حفظ شوند.
نقش والدین در موفقیت درمان
موفقیت ارتودنسی کودکان تا حد زیادی به همکاری والدین و خود کودک بستگی دارد. رعایت بهداشت دهان در دوره بریس اهمیت مضاعف دارد؛ چون براکت‌ها و سیم‌ها تجمع پلاک را آسان‌تر می‌کنند. بهداشت مناسب دهان می‌تواند از تجمع پلاک و التهاب لثه که درد ناشی از بریس را تشدید می‌کنند جلوگیری کند.
ارتودنتیست اطفال به کودک نشان خواهد داد که چگونه دندان‌هایش را با مسواک نرم و مقدار کمی خمیردندان به آرامی مسواک بزند. مسواک‌های بین‌دندانی یا نخ‌دندان‌کش‌ها هم می‌توانند اطراف براکت‌ها و سیم‌ها را که ذرات غذا تمایل به تجمع دارند تمیز کنند. شستشو با دهان‌شویه ضدمیکروبی هم می‌تواند از لثه‌های تحریک شده محافظت کند.
والدین باید مطمئن شوند فرزندشان از غذاهای سفت، چسبناک و ترد مثل آجیل، کارامل، ذرت بوداده و آدامس پرهیز می‌کند. جویدن مداد، ناخن یا اشیای غیرخوراکی فشار غیرضروری بر بریس وارد کرده و خطر درد را افزایش می‌دهد. والدین می‌توانند به فرزندانشان کمک کنند از این عادت‌های مضر اجتناب کنند تا درد کمتر شده و از آسیب به اپلاینس ارتودنسی جلوگیری شود.
مراجعات منظم هم حیاتی است. ویزیت‌های منظم با ارتودنتیست یا دنداپزشک در طول درمان بریس بسیار اهمیت دارد. ارتودنتیست می‌تواند پیشرفت را ارزیابی، تنظیمات لازم را انجام و هر نگرانی یا ناراحتی را رسیدگی کند. اگر جلسات تنظیم دیرتر از موعد انجام شود، مدت کل درمان طولانی‌تر شده و نتیجه نهایی ممکن است کمتر از حد مطلوب باشد.
بهترین سن ارتودنسی را چطور تشخیص دهیم؟
بهترین سن شروع ارتودنسی برای هر کودک، سنی است که ارتودنتیست متخصص بر اساس معاینه بالینی، رادیوگرافی پانورامیک و سفالومتری و ارزیابی مرحله رشد اسکلتی تعیین کند. نه توصیه اطرافیان و نه جست‌وجوی اینترنتی جایگزین این ارزیابی تخصصی نمی‌شود.
سفالومتری (رادیوگرافی جانبی سر) ابزاری است که ارتودنتیست با آن رابطه فک بالا و پایین، زاویه‌های اسکلتی و مسیر رشد آینده صورت را ارزیابی می‌کند. بدون این تصویربرداری، تشخیص دقیق اینکه مشکل ارتودنسی ریشه دندانی دارد یا فکی، ممکن نیست. تفاوت بین مشکل دندانی و مشکل فکی، تعیین‌کننده نوع درمان و زمان شروع آن است.
مشکلات فکی اغلب نیاز به مداخله زودتر دارند؛ اما مشکلات صرفاً دندانی معمولاً می‌توانند تا رویش کامل دندان‌های دائمی صبر کنند.اگر فرزندتان ۷ ساله شده و هنوز ارزیابی ارتودنسی نداشته، الان بهترین زمان برای رزرو اولین ویزیت است.
سخن آخر
ارتودنسی کودکان مسیری است که با معاینه به‌موقع شروع شده و با برنامه‌ریزی دقیق و همکاری والدین و کودک به نتیجه مطلوب می‌رسد. معاینه تا ۷ سالگی برای تمام کودکان توصیه می‌شود؛ اما شروع درمان فقط در صورت وجود اندیکاسیون مشخص ضرورت دارد. برای اکثر کودکان، درمان جامع در اوایل نوجوانی بهترین نتیجه را خواهد داشت و ارتودنسی زودرس (فاز ۱) به موارد خاصی مثل کراس بایت، اورجت شدید و اختلالات رشد فک محدود است.
تیم متخصص کلینیک مستر دندان با تجهیزات پیشرفته و برندهای معتبر ژاپنی، آلمانی و ایتالیایی، خدمات ارتودنسی و دندانپزشکی را برای تمام اعضای خانواده ارائه می‌دهد. مشاوره و ویزیت رایگان است، ضمانت ۲ تا ۵ ساله روی خدمات ارائه می‌شود و امکان پرداخت اقساطی در ۵ مرحله هم فراهم شده است.
